Op deze donderdagavond snelden wij naar Enschede-Zuid om onze partijen te spelen in een sportcomplex waar de café-ambiance die onze biljartsport kenmerkt, schittert door afwezigheid. Een stuk of 5 tafels, de bar lag 100 meter verderop, geen muziek en barpersoneel die je een aangetekende brief moet sturen om een glaasje drinken te krijgen. Barre omstandigheden dus. Verder moesten we het helemaal zelf doen. Met onze keu en biljartskills.

De ontvangst door de mannen van Twentehallen was hartelijk waarna Ronald de wedstrijd mocht openen tegen Ramon Busschers. Ronald kwam amper in de wedstrijd, maar daar kreeg hij ook geen tijd voor. Busschers speelde de beste partij van zijn seizoen en na 17 beurten was het afgelopen. 4 magere wedstrijdpunten voor ons.

Een wandeling van 400 meter om een sigaretje te roken later, pakte Janny de keu uit om Arend Ossel dapper weerstand te bieden. Ossel nam zorgvuldig de tijd tussen elke combinatie en trakteerde oons Janny op een paar pittige figuren. 30 tergend langzame beurten later stond de eindstand op het bord. Twee caramboles te weinig voor Janny, dus 9 wedstrijdpunten.

Wederom de jas aan, broodtrommeltje mee, want er moest natuurlijk gerookt worden. Ondertussen kroop de teleurstelling over het verloop van deze avond tussen de oren van Michael, die de eer mocht redden tegen Wilton Jongmans. In het begin waren beide spelers vooral bezig met hun eigen spel. Naarmate de partij vorderde, leek het vooral een kwestie van een zo'n ruim mogelijke bal overlaten. De feestvreugde die toch al niet erg hoog was, werd er niet beter op bij Michael. Om een dramatisch verhaal niet onnodig lang te maken: Wilton won de partij en Michael pakte met een hoge bloeddruk zijn keu in de tas. 7 wedstrijdpunten en de teleurstelling op zijn bolle toet bleef nog enkele uren hangen.

Resumerend: 36-20 voor de Sporthalbewoners tegen de kroegtijgers. De titelaspiraties staan voorlopig in de ijskast.

Op deze woensdagavond gingen we als koploper naar de Grens in midden-Enschede. Raar hè, een grens in de stad. We gingen maar niet zo vroeg deze keer omdat het altijd laat open is, zodat we pas konden beginnen rond 19.30 uur, terwijl voorgeschreven is om 19.00 uur te beginnen. Oké, zal wel de moderne tijd zijn.

Nu de wedstrijd zelf. Rene speelde een heel mooie partij tegen Marcel Buhrmann. Rene was uit in 9 beurten met een serie van 79. Klassepartij, Rene. Marcel maakte in de nabeurt nog een serie van 32 zodat hij 65 caramboles maakte in 9 beurten. Ook een goede partij van hem.

De grieperige Ruben speelde de tweede partij van de avond. Hij was niet in goede doen en verloor in 26 beurten van Frank Kleinsman. Ruben had 80 caramboles mee.

Jacob speelde de laaste wedstrijd van de dag tegen Corrie Buhrmann. Het was wel een slopende partij dat niets met kader te maken had. Gewoon slecht. Door vechtlust en proberen zo doelmatig de caramboles te maken won Jacob in 26 beurten.

Totaal als team haalden we dus 32 punten en dat is heel goed voor de koploper Nova 2. we liggen op schema.

Vorst en kou trotserend koersten de mannen van Nova 5 deze dinsdagavond naar Café de Boemel, in Delden voor een uitwedstrijd tegen de Deldense Biljartclub 2000.
Anne, Jeroen en Michael werden gastvrij onthaald door de uitbater en de drie tegenspeelsters van die avond.

Anne, die de vorige wedstrijd een uitstekende indruk achterliet, mocht als eerste van start tegen Jessica van den Bos-Haverkate. 47 om 45 caramboles. Van begin af aan nam Anne de leiding en Jessica kom amper in haar spel komen. Na 16 beurten was het gedaan. Een moyenne van 2.937, een hoogste serie van 12 en de eerste zege van deze drieluik was een feit. Petje af, ouwe reus.

Fleur van Rossem en Michael, die Tom bij afwezigheid verving, speelden vervolgens de tweede partij van de avond. 39 om 39 caramboles. De eerste 5 beurten waren nog aftastend en daarna begon Michael puntjes te maken. Na 21 beurten had Michael zijn eindtotaal op het bord staan. Moyenne 1.857 en opnieuw 12 wedstrijdpunten in de pocket. Netjes, bolle.

Tot slot stonden Jeroen en Laura Vrielink aan tafel. Met een tussenstand van 24-8 was de overwinning al veilig gesteld en het was aan Jeroen gelegen om de avond met een gouden randje op te sieren. Beide spelers hielden elkaar in bedwang gedurende de hele partij. Helaas kwam Jeroen op het einde toch 5 caramboles tekort. Edoch met 8 wedstrijdpunten werd daar geen traan om gelaten.

Eindstand: 20 - 32 in het voordeel van de krachtpatsers van Nova 5. Vrijdag 16 februari speelt dit team thuis tegen BCA Almelo. Komt dat zien, komt dat zien.

Deze vrijdag kwam koploper De Haven op bezoek. Vol zelfvertrouwen. Maar in Overdinkel zijn gekkere dingen gebeurd. Niemand, maar dan ook ècht niemand komt hier zomaar even wat punten ophalen.

Jeroen speelde tegen Arie Benard. Arie speelt een stabiel seizoen met slechts 2 nederlagen. Maar Jeroen staat dit seizoen ook zijn mannetje met slechts 3 nederlagen. Daar waar Jeroen zijn caramboles pakte, kwam Arie niet lekker uit de verf. Uit in 31 beurten en 12 punten voor de dappere strijders van Nova 5 mochten worden bijgeschreven.

Tom mocht vervolgens de oren wassen van Eric van Dam, die zijn eerste wedstrijd van het seizoen speelde. Eric kan niet met genoegen terugkijken op zijn seizoensdebuut, want onze voorzitter speelde zoals wij hem kennen. Zijn tegenstander kreeg geen poot aan de trapper. Tom sloot de partij af in 24 beurten en met 12 wedstrijdpunten en een moyenne van 1.791 smaakte dat sjekkie prima.

Anne Edelenbosch, dit seizoen nogal wispelturig, mocht het deze avond uitvechten met Erik Jan Paalman. Paalman speelde prima maar op Anne was deze avond geen vat te krijgen. Hij heeft met deze partij hopelijk alle schroom van zich afgeworpen voor de rest van dit seizoen en trok de winst overtuigend naar zich toe. Uit in 19 beurten en met een moyenne van 2.473 verdient deze jofele gast een schouderklopje. De volgende keer als je hem ziet... gewoon doen!

Eindstand: 36 - 19. De Haven verslikte zich in de veerkracht van Overdinkel. Taxi!

Op deze dinsdag speelden wij thuis de derby tegen Pomerans dat opereert in de onderste regionen van de ranglijst. Een mooie gelegenheid om een sprintje te maken naar de top van de ranglijst.

André mocht de openingsdans doen met Diana Weber. En dat werd een houterige dans voor onze normaal-zo-soepel-in-de-heupen-zijnde vriend. Diana trok de overwinning naar zich toe in 34 beurten, Andre achterlatend met 6 wedstrijdpunten. Geen begin om in onze handen te wrijven van opwinding.

Nee, dan Michael. Net terug van een weekendje bandstoten had deze gast de driehoekjes nog vers in het geheugen en daarvan is Olaf Belitz inmiddels ook op de hoogte gebracht. Met 1 schamel streepje op het scoreformulier legde Michael een berepartij neer. Uit in 12 beurten en een moyenne van 3.250! Jonge maagden wierpen zich voor zijn voeten en niemand kreeg de lach van zijn gezicht, die avond.

Nadat de kat op de bak was gezet, kwam Janny aan tafel. Pomerans had voor de gelegenheid Albert van Veen meegenomen. Albert is een driebander die het derde weekend van februari het NK Driebanden Groot derde klasse gaat spelen. Leuk voor hem natuurlijk, maar vanavond toch minder leuk voor Janny. Bij een gemiste bal lagen de ballen zó ruim dat Janny gedwongen werd tot improviseren. Janny kwam uiteindelijk 7 caramboles tekort en mocht met 8 wedstrijdpunten de keu laten afkoelen van zoveel gedwongen geweld.

Helaas een vooraf door mij niet ingecalculeerde nederlaag: 26 - 27. Wij laten een klein veertje op de ranglijst en zakken naar de 4e plaats. Maar veeg rap die tranen van je wangen, het is nog steeds spannend in onze poule.