Op deze donderdagavond snelden wij naar Enschede-Zuid om onze partijen te spelen in een sportcomplex waar de café-ambiance die onze biljartsport kenmerkt, schittert door afwezigheid. Een stuk of 5 tafels, de bar lag 100 meter verderop, geen muziek en barpersoneel die je een aangetekende brief moet sturen om een glaasje drinken te krijgen. Barre omstandigheden dus. Verder moesten we het helemaal zelf doen. Met onze keu en biljartskills.

De ontvangst door de mannen van Twentehallen was hartelijk waarna Ronald de wedstrijd mocht openen tegen Ramon Busschers. Ronald kwam amper in de wedstrijd, maar daar kreeg hij ook geen tijd voor. Busschers speelde de beste partij van zijn seizoen en na 17 beurten was het afgelopen. 4 magere wedstrijdpunten voor ons.

Een wandeling van 400 meter om een sigaretje te roken later, pakte Janny de keu uit om Arend Ossel dapper weerstand te bieden. Ossel nam zorgvuldig de tijd tussen elke combinatie en trakteerde oons Janny op een paar pittige figuren. 30 tergend langzame beurten later stond de eindstand op het bord. Twee caramboles te weinig voor Janny, dus 9 wedstrijdpunten.

Wederom de jas aan, broodtrommeltje mee, want er moest natuurlijk gerookt worden. Ondertussen kroop de teleurstelling over het verloop van deze avond tussen de oren van Michael, die de eer mocht redden tegen Wilton Jongmans. In het begin waren beide spelers vooral bezig met hun eigen spel. Naarmate de partij vorderde, leek het vooral een kwestie van een zo'n ruim mogelijke bal overlaten. De feestvreugde die toch al niet erg hoog was, werd er niet beter op bij Michael. Om een dramatisch verhaal niet onnodig lang te maken: Wilton won de partij en Michael pakte met een hoge bloeddruk zijn keu in de tas. 7 wedstrijdpunten en de teleurstelling op zijn bolle toet bleef nog enkele uren hangen.

Resumerend: 36-20 voor de Sporthalbewoners tegen de kroegtijgers. De titelaspiraties staan voorlopig in de ijskast.

Plaats reactie